У Мінску 2-3 сакавіка 2006 года адбылося пасяджэнне ІІІ Усебеларускага народнага сходу, на якім была прынята Праграма сацыяльна-эканамічнага развіцця Беларусі на 2006-2010 гады. У ліку яе прыярытэтных напрамкаў былі абазначаны ўсебаковае, гарманічнае развіццё чалавека на аснове павышэння рэальных грашовых даходаў, інавацыі ў эканоміцы, нарошчванне экспартнага патэнцыялу на аснове павышэння канкурэнтаздольнасці айчыннай прадукцыі, развіццё аграпрамысловага комплексу і сацыяльнае адраджэнне вёскі, развіццё малых і сярэдніх гарадоў і іншыя. Адным з дэлегатаў форуму стаў старшыня СВК "Агракамбінат Сноў", член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Мікалай Радаман. Аб тым, які след пакінула ў памяці тая падзея і як змяніліся за 20 гадоў краіна і рэгіён, які ён прадстаўляе, ён расказаў карэспандэнту БЕЛТА.
- Мікалай Вячаслававіч, які самы яркі ўспамін застаўся ў вас ад удзелу ў III Усебеларускім народным сходзе?
- Трэці УНС стаў для мяне новым вопытам, удзел у форуме я прымаў упершыню, адказна рыхтаваўся да яго, разумеючы, што на пасяджэнні будуць зацвярджацца найважнейшыя для краіны дакументы. Ключавым акцэнтам у іх было тое, што мы будуем дзяржаву для народа. І гэты лозунг замацаваўся ў якасці асновы дзяржаўнай сацыяльнай палітыкі. На пасяджэнні таксама былі падведзены вынікі выканання Праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь на 2001-2005 гады, абмяркоўвалася пытанне развіцця вёскі і малых гарадоў. Для мяне як для прадстаўніка сельскай мясцовасці гэта тэма выклікала асаблівую цікавасць. Была зацверджана праграма адраджэння вёскі, якая ўключала стварэнне аграгарадкоў, развіццё інфраструктуры ў рэгіёнах - усё для таго, каб не даць загінуць вёсцы, спыніць адток кадраў з сельскай мясцовасці, захаваць сельгасвытворчасці.
- Вы як кіраўнік вялікага сельскагаспадарчага прадпрыемства напэўна на той момант добра разумелі, што будзеце з'яўляцца непасрэдным выканаўцам гэтай праграмы?
- Хачу адзначыць, што да таго моманту, як у наша жыццё трывала ўвайшло такое паняцце, як аграгарадок з яго развітой сацыяльнай інфраструктурай, на тэрыторыі свайго прадпрыемства мы пастараліся стварыць максімальна спрыяльныя ўмовы для жыцця людзей. Яшчэ ў 80-я гады мы вялі доследна-эксперыментальнае будаўніцтва, і ўжо тады Сноў з'яўляўся своеасаблівым прататыпам сучаснага аграгарадка. Дом культуры, Дом быту з цырульняй, пральняй і лазняй і нават басейн - усё гэта ў нас паспяхова працавала. І ў 2000-я гады нам было значна лягчэй адаптаваць існуючую базу пад новыя сацыяльныя стандарты. Таму быў выкананы капрамонт аб'ектаў, закуплена новае абсталяванне, прычым выконваліся работы ў асноўным за кошт сродкаў прадпрыемства.
- Рэалізацыя праграмы адраджэння вёскі, безумоўна, запатрабавала немалых намаганняў і істотных фінансавых уліванняў. Як за гэтыя гады змянілася вёска?
- Жыццё ў сельскай мясцовасці моцна змянілася з таго часу, клопат аб чалавеку, які жыве і працуе ў вёсцы, стаў не проста прыгожым лозунгам, а рэальнай падтрымкай. І сёння тэма захавання вёскі не страчвае сваёй актуальнасці, таму што працаўнікі аграрнай галіны ў літаральным сэнсе кормяць краіну, ажыццяўляюць яе харчовую бяспеку. І магчыма гэта толькі пры наяўнасці эканамічнай стабільнасці, моцнай дзяржаўнай улады і дакладна выверанага курсу. Маючы гэты фундамент, нам як выканаўцам важных дзяржпраграм значна прасцей спраўляцца з задачамі, якія стаяць перад намі.
Паступовыя пераўтварэнні дазволілі захаваць сяло, прыпыніць адток кадраў з вёскі, захаваць вытворчасці. Аднак і сёння гэта пытанне не страчвае актуальнасці, таму што сельгасвытворчасць пастаянна патрабуе новых кадравых уліванняў, а гэта перш за ўсё наша моладзь. Хацелася б, каб аграрную галіну развівалі ў будучым высокаматываваныя, здольныя людзі, якія любяць работу ў вёсцы. І акрамя таго, што іх сёння трэба вучыць, каб атрымаць выдатных спецыялістаў, трэба выхоўваць і іх палітычную свядомасць, адданасць нашай краіне і Прэзідэнту.
- А як у сувязі з гэтым, на ваш погляд, удзельнікі УНС уплываюць на развіццё грамадзянскай супольнасці?
- Асабіста я быў удзельнікам шасці пасяджэнняў УНС. Лiчу гэта вельмi важным для майго станаўлення. Упэўнены, тое ж самае аб сабе адзначыць кожны з дэлегатаў. Усё гэта людзі з месцаў, якія вяртаюцца ў свае рэгіёны і працоўныя калектывы не толькі з магутным зарадам, але і з самымі актуальнымі задачамі, выхаваўчымі, вытворчымі. Я асабіста неаднаразова сустракаўся са многімі калектывамі, праводзіў сходы па выніках УНС у сябе на прадпрыемстве, каб агучыць галоўныя пасылы, у тым ліку і атрыманыя ад кіраўніка дзяржавы. Такім чынам фарміруецца агульнае ўяўленне аб тым, як мы будзем жыць у бліжэйшай пяцігодцы і што нам трэба рабіць, каб не толькі справіцца з планамі, але і павысіць узровень нашага дабрабыту.
- Як у СВК "Агракамбінат Сноў" уносяць свой уклад у выкананне Праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця на 2026-2030 гады, зацверджанай VII УНС, на які вы былі запрошаны ў якасці ганаровага госця?
- Хачу адразу адзначыць, што ў нас у гаспадарцы ідзе планамерная работа, у тым ліку на перспектыву. Сёння мы актыўна рамантуем тэхніку, уключаючы кормаўборачнае, прычапное абсталяванне, трактары праходзяць тэхнічны агляд. Да пасяўной мы практычна гатовы, засталося толькі дачакацца спрыяльнага надвор'я, каб вывесці тэхніку ў поле. Людзі добра разумеюць усю адказнасць, і лішні раз тлумачыць ім не трэба. Працуюць усе з поўнай аддачай, адчуваючы пры гэтым і матэрыяльнае стымуляванне.
Што датычыцца жывёлагадоўлі, то мы абнаўляем аб'екты, у тым ліку і з мэтай павелічэння пагалоўя. Так, цяпер вядзецца будаўніцтва новага МТК на 800 галоў дойнага статка, увод запланаваны на 2026 год. Гэта найважнейшы напрамак сельгасвытворчасці, які дае магчымасць атрымліваць штодзённа стабільныя грошы. Нам усім трэба працаваць над вырашэннем эканамічных пытанняў, вырабляючы прадукцыю, канкурэнтаздольную на ўнутраным і знешнім рынках. На гэта нас нацэльвае і наш Прэзідэнт, на гэта арыентаваны і нашы ключавыя дзяржаўныя праграмы.-0-
- Мікалай Вячаслававіч, які самы яркі ўспамін застаўся ў вас ад удзелу ў III Усебеларускім народным сходзе?
- Трэці УНС стаў для мяне новым вопытам, удзел у форуме я прымаў упершыню, адказна рыхтаваўся да яго, разумеючы, што на пасяджэнні будуць зацвярджацца найважнейшыя для краіны дакументы. Ключавым акцэнтам у іх было тое, што мы будуем дзяржаву для народа. І гэты лозунг замацаваўся ў якасці асновы дзяржаўнай сацыяльнай палітыкі. На пасяджэнні таксама былі падведзены вынікі выканання Праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь на 2001-2005 гады, абмяркоўвалася пытанне развіцця вёскі і малых гарадоў. Для мяне як для прадстаўніка сельскай мясцовасці гэта тэма выклікала асаблівую цікавасць. Была зацверджана праграма адраджэння вёскі, якая ўключала стварэнне аграгарадкоў, развіццё інфраструктуры ў рэгіёнах - усё для таго, каб не даць загінуць вёсцы, спыніць адток кадраў з сельскай мясцовасці, захаваць сельгасвытворчасці.
- Вы як кіраўнік вялікага сельскагаспадарчага прадпрыемства напэўна на той момант добра разумелі, што будзеце з'яўляцца непасрэдным выканаўцам гэтай праграмы?
- Хачу адзначыць, што да таго моманту, як у наша жыццё трывала ўвайшло такое паняцце, як аграгарадок з яго развітой сацыяльнай інфраструктурай, на тэрыторыі свайго прадпрыемства мы пастараліся стварыць максімальна спрыяльныя ўмовы для жыцця людзей. Яшчэ ў 80-я гады мы вялі доследна-эксперыментальнае будаўніцтва, і ўжо тады Сноў з'яўляўся своеасаблівым прататыпам сучаснага аграгарадка. Дом культуры, Дом быту з цырульняй, пральняй і лазняй і нават басейн - усё гэта ў нас паспяхова працавала. І ў 2000-я гады нам было значна лягчэй адаптаваць існуючую базу пад новыя сацыяльныя стандарты. Таму быў выкананы капрамонт аб'ектаў, закуплена новае абсталяванне, прычым выконваліся работы ў асноўным за кошт сродкаў прадпрыемства.
- Рэалізацыя праграмы адраджэння вёскі, безумоўна, запатрабавала немалых намаганняў і істотных фінансавых уліванняў. Як за гэтыя гады змянілася вёска?
- Жыццё ў сельскай мясцовасці моцна змянілася з таго часу, клопат аб чалавеку, які жыве і працуе ў вёсцы, стаў не проста прыгожым лозунгам, а рэальнай падтрымкай. І сёння тэма захавання вёскі не страчвае сваёй актуальнасці, таму што працаўнікі аграрнай галіны ў літаральным сэнсе кормяць краіну, ажыццяўляюць яе харчовую бяспеку. І магчыма гэта толькі пры наяўнасці эканамічнай стабільнасці, моцнай дзяржаўнай улады і дакладна выверанага курсу. Маючы гэты фундамент, нам як выканаўцам важных дзяржпраграм значна прасцей спраўляцца з задачамі, якія стаяць перад намі.
Паступовыя пераўтварэнні дазволілі захаваць сяло, прыпыніць адток кадраў з вёскі, захаваць вытворчасці. Аднак і сёння гэта пытанне не страчвае актуальнасці, таму што сельгасвытворчасць пастаянна патрабуе новых кадравых уліванняў, а гэта перш за ўсё наша моладзь. Хацелася б, каб аграрную галіну развівалі ў будучым высокаматываваныя, здольныя людзі, якія любяць работу ў вёсцы. І акрамя таго, што іх сёння трэба вучыць, каб атрымаць выдатных спецыялістаў, трэба выхоўваць і іх палітычную свядомасць, адданасць нашай краіне і Прэзідэнту.
- А як у сувязі з гэтым, на ваш погляд, удзельнікі УНС уплываюць на развіццё грамадзянскай супольнасці?
- Асабіста я быў удзельнікам шасці пасяджэнняў УНС. Лiчу гэта вельмi важным для майго станаўлення. Упэўнены, тое ж самае аб сабе адзначыць кожны з дэлегатаў. Усё гэта людзі з месцаў, якія вяртаюцца ў свае рэгіёны і працоўныя калектывы не толькі з магутным зарадам, але і з самымі актуальнымі задачамі, выхаваўчымі, вытворчымі. Я асабіста неаднаразова сустракаўся са многімі калектывамі, праводзіў сходы па выніках УНС у сябе на прадпрыемстве, каб агучыць галоўныя пасылы, у тым ліку і атрыманыя ад кіраўніка дзяржавы. Такім чынам фарміруецца агульнае ўяўленне аб тым, як мы будзем жыць у бліжэйшай пяцігодцы і што нам трэба рабіць, каб не толькі справіцца з планамі, але і павысіць узровень нашага дабрабыту.
- Як у СВК "Агракамбінат Сноў" уносяць свой уклад у выкананне Праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця на 2026-2030 гады, зацверджанай VII УНС, на які вы былі запрошаны ў якасці ганаровага госця?
- Хачу адразу адзначыць, што ў нас у гаспадарцы ідзе планамерная работа, у тым ліку на перспектыву. Сёння мы актыўна рамантуем тэхніку, уключаючы кормаўборачнае, прычапное абсталяванне, трактары праходзяць тэхнічны агляд. Да пасяўной мы практычна гатовы, засталося толькі дачакацца спрыяльнага надвор'я, каб вывесці тэхніку ў поле. Людзі добра разумеюць усю адказнасць, і лішні раз тлумачыць ім не трэба. Працуюць усе з поўнай аддачай, адчуваючы пры гэтым і матэрыяльнае стымуляванне.
Што датычыцца жывёлагадоўлі, то мы абнаўляем аб'екты, у тым ліку і з мэтай павелічэння пагалоўя. Так, цяпер вядзецца будаўніцтва новага МТК на 800 галоў дойнага статка, увод запланаваны на 2026 год. Гэта найважнейшы напрамак сельгасвытворчасці, які дае магчымасць атрымліваць штодзённа стабільныя грошы. Нам усім трэба працаваць над вырашэннем эканамічных пытанняў, вырабляючы прадукцыю, канкурэнтаздольную на ўнутраным і знешнім рынках. На гэта нас нацэльвае і наш Прэзідэнт, на гэта арыентаваны і нашы ключавыя дзяржаўныя праграмы.-0-
