Мабільная версія
ДЗЯРЖОРГАНЫ

Апошнія навіны
Усе навіны
Міхаіл Фінберг

Усе свае праграмы і фестывалі прысвячаю роднай Беларусі

Інтэрв'ю 02.05.2019 | 15:07
Міхаіл Фінберг Міхаіл Фінберг Мастацкі кіраўнік Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестра прафесар

Сустрэцца з мастацкім кіраўніком Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестра Беларусі прафесарам Міхаілам Фінбергам у спакойнай абстаноўцы не так проста, нягледзячы на тое, што яго працоўны дзень пачынаецца ў 7 раніцы. Усе думкі маэстра заняты падрыхтоўкай да фестываляў, распрацоўкай новых маршрутаў і, вядома, рэпетыцыямі, у час якіх ён стараецца з ювелірнай дакладнасцю ўлічыць кожны момант чарговай праграмы. У чым сакрэт поспеху калектыву і яго далейшых планах, карэспандэнт БЕЛТА даведалася з першых вуснаў.

- Міхаіл Якаўлевіч, кажуць, вы страшэнны працаголік і ўстаяце ледзь ці не з першымі пеўнямі.

- Я сапраўды прачынаюся вельмі рана - у тры-чатыры гадзіны раніцы, у свой офіс на вуліцы Кісялёва праходжу ў сем. З вечара, як правіла, збіраецца шмат спраў, даводзіцца аператыўна іх вырашаць, бо ўжо ў 9.00 пачынаецца рэпетыцыя аркестра.

- Што для вас галоўнае ў рабоце?

- Якасць і яшчэ раз якасць. І над гэтым мы ў аркестры працуем вельмі сур'ёзна. Гэта ўсё: інтанацыя, злучэнне слоў з музыкай. Трэба заўсёды разумець, што і для каго ты робіш, толькі тады праграма будзе паспяховай і спадабаецца гледачу.

- Вы вельмі патрабавальны да сябе чалавек. Музыканты аркестра гэтак жа аддаюцца справе?

- Я ўдзячны лёсу, што ў мяне атрымалася сабраць у аркестры сапраўдных прафесіяналаў сваёй справы. У нас вельмі добрыя склаліся адносіны ўнутры калектыву. Усе - і музыканты, і салісты - працуюць з поўнай аддачай, што дае магчымасць дабівацца поспеху і высокай якасці. Гэта сапраўды так, таму білеты на ўсе нашы праграмы прадаюцца ў першыя дні іх рэалізацыі. Усе канцэрты аншлагавыя, дзе б мы ні выступалі: і ў Мінску, і ў малых, і ў вялікіх гарадах. Гэта не так проста, але мы гэтага дабіліся. Падкрэслю: мы працуем без фанаграмы, выключна жывы гук. А на сцэне няма другога дубля, таму ўсё гэта вынік штодзённых рэпетыцый.

Пасля кожнага канцэрта я заўсёды збіраю аркестр, і мы абмяркоўваем нейкія недахопы, памаркі. Але пры гэтым, каб вы ведалі, у нас лепшая група трубачоў, лепшая група трамбонаў, саксафонаў, рытму і лепшыя вакалісты.

- Па якім прынцыпе набіраеце музыкантаў і выканаўцаў?

- Мы прымаем у калектыў людзей з добрай музычнай адукацыяй, вопытам работы, тых, хто дбае аб якасці і ганарыцца тым, што жыве ў Беларусі. Наогул, усе свае праграмы і фестывалі я прысвячаю роднай краіне. Наш аркестр сапраўды вельмі шмат паездзіў па Беларусі. Бадай што, няма такога раёна, дзе мы ні працавалі б. І гэта не адзінкавыя канцэрты. У кожным маленькім горадзе робім фестываль беларускай песні, паэзіі, музыкі, і такіх, калі падлічыць, ужо арганізавана 578. У гэтых гарадах нас добра ведаюць, любяць і чакаюць. Хочам, каб людзі ў рэгіёнах больш ведалі пра беларускую музыку, беларускіх музыкантаў і кампазітараў.

Мы праехалі ўсю чарнобыльскую зону. У Чачэрску я ўжо быў 13 разоў, у Хойніках - 9. І кожны раз па чатыры-пяць канцэртаў. Мы прыязджаем, даём майстар-класы. Вось, напрыклад, у Хойніках да нас на сустрэчу прыйшлі ўсе настаўнікі горада. Пасля майго майстар-класа яны не хацелі пакідаць залу.

Нядаўна адзначылі юбілеі Алы Пугачовай і Валерыя Лявонцьева. Гэтыя праграмы з вялікай цікавасцю былі ўспрыняты публікай.

- А як нараджаюцца вашы новыя праграмы?

- Па-рознаму. Іншым разам уначы, іншым разам днём або на нейкіх іншых канцэртах. Трэба шмат думаць. Часам нават з самім сабой спрачацца.

- Цяпер над чым працуеце?

- Мы едзем 8 мая ў Асіповічы, дзе прэзентуем новую праграму да Дня Перамогі і 75-годдзя вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў - "Мір нашай зямлі". Прагучаць лепшыя песні ваенных гадоў савецкіх і беларускіх кампазітараў. Адкрые канцэрт патрыятычная песня "Священная война". Гэта ўсё будзе суправаджацца дзействам на сцэне. Усё будзе арганічна і прыгожа. Потым у нас запланаваны Бабруйск. 9 мая выступаем у Навагрудку. Дзень Перамогі для мяне, як і для многіх беларусаў, - асаблівы дзень. Мой бацька ваяваў, дайшоў да Сталінграда. Мой родны брат дайшоў да Берліна. Астатнія браты і сёстры загінулі ў эвакуацыі ў гады вайны.

Што датычыцца іншых праектаў, пачалі падрыхтоўку новага джазавага фестывалю, які адбудзецца зімой. Джаз не проста выканаць, але яшчэ складаней знайсці неабходны матэрыял. Таму кожны дзень над гэтым працую. У распрацоўцы праграма, прысвечаная Эдзі Рознеру - заснавальніку беларускага джаза. Калі ён прыязджаў у Мінск са сваім аркестрам, нельга было купіць білет. З аншлагам заўсёды праходзілі выступленні аркестраў Анатоля Крола, Алега Лундстрэма, Георгія Гараняна, Юрыя Саульскага, Вадзіма Людвікоўскага. Я хацеў бы, каб гэтыя імёны не забываліся. Мы падрыхтавалі шмат праграм, прысвечаных гэтым выдатным людзям. Але гэта не сведчыць аб тым, што мы паўтараемся. Гэта ўсё выключна новыя праграмы ў нашай апрацоўцы.

- Міхаіл Якаўлевіч, ведаю, што заўсёды з асаблівым хваляваннем вы выступаеце на сваёй малой радзіме. Ці маглі марыць у дзяцінстве, што дасягняце такіх вышынь?

- Не, вядома. Я і ўявіць не мог, што буду працаваць у джазавым аркестры. У дзяцінстве ў музычнай школе я займаўся скрыпкай. Быў выхаванцам Курскага ваеннага аркестра, затым ваеннага аркестра штаба Беларускай ваеннай акругі, артыстам аркестра Беларускага радыё і тэлебачання, галоўным дырыжорам аркестра Мінскага дзяржаўнага цырка. Скончыў Беларускую дзяржаўную кансерваторыю па спецыяльнасці "трамбон" і аспірантуру пры ёй па спецыяльнасці "аркестравае дырыжыраванне". Я ўсё жыццё вучыўся і шчаслівы, што мне ўдалося працаваць са многімі выдатнымі музыкантамі. І вось ужо 32 гады кірую Нацыянальным акадэмічным канцэртным аркестрам Беларусі. На Алеі зорак у Маскве ёсць і мая зорка.

Калі я выступаю ў малых гарадах і бачу вочы гледачоў у зале, то ўспамінаю сваю малую радзіму. Ёсць такая вёска Мялешкавічы пад Мазыром. Я сам з простай сям'і. Бацькі заўсёды мяне вучылі, што трэба любіць сваю краіну, быць ёй карысным. Я пранёс гэта праз усё жыццё.

- У чым сакрэт поспеху вашага калектыву?

- Поспех у тым, што мы падыходзім прафесіянальна да справы і ўсё даводзім да канца. Наш аркестр навучыўся арганічна злучаць акадэмічную адукацыю з джазавай, эстраднай. Вось мы цяпер жывём і працуем у 2019 годзе, а я думаю ўжо пра 2021-2022 гады. Нам ёсць што паказаць роднай краіне і любімым землякам.

Святлана СУХАРКО

Версія для друку
Надвор'e
Мінск
Баранавічы
Бабруйск
Барысаў
Брэст
Варшава
Вільнюс
Віцебск
Гомель
Гродна
Жлобін
Кіеў
Кіеў
Ліда
Мінск
Магілёў
Магілёў
Мозыр
Масква
Орша
Полацк
Рыга
Санкт-Пецярбург
Салігорск
Салігорск

Інфаграфіка

Маладзёжны чэмпіянат свету па хакеі ў Мінску Беларусь атрымала права прыняць маладзёжны (U-20) чэмпіянат свету ў першым дывізіёне на кангрэсе Міжнароднай федэрацыі хакея ў Браціславе.