16 снежня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. У праекце "Сумленны расказ" на YouTube-канале БЕЛТА бежанец з Латвіі Раман Самуль расказаў аб перавагах палітычнай сістэмы Беларусі ў адрозненне ад латвійскай.
Адказваючы на пытанне аб тым, як пасля пераезду жывецца ў "дыктатуры", Раман Самуль адзначыў: "Я пакуль што (гэта ключавое) не грамадзянін Беларусі. Тое, што ў вас адбываецца, мяне як чалавека з таго боку тут поўнасцю ўсё задавальняе".
"Мы ж простыя людзі, мы не зусім разумеем, навошта нешта прымаецца, да чаго гэта прывядзе ў далейшым. Мы ўсе жывём сённяшнім днём. Палітыкі ж павінны думаць пра будучыню, і што гэта прынясе менавіта грамадзянам краіны, - сказаў ён. - Я шмат разумею, да чаго вядуць тыя людзі, якія прадстаўляюць уладу ў Беларусі. Мяне цалкам гэта задавальняе. Мяне задавальняе тое, што вы ставіце акцэнт на гістарычных нейкіх момантах. Што было і што можа быць, калі мы забудзем. Гэта вельмі важна".
Параўноўваючы Беларусь і Латвію, Раман Самуль звярнуў увагу, што ў Латвіі Прэзідэнта не выбірае народ: "У нас Прэзідэнта выбіраюць прадстаўнікі партыі. Яны збіраюцца ў нейкім асяроддзі, за дзень, за два вырашылі чаго-небудзь, і мы толькі раніцай даведваемся, што ў нас змяніўся, дапусцім, прадстаўнік нашай краіны".
"Дапусцім, Вайра Віке-Фрэйберга, з якой заўзятая русафобія пайшла ў Латвіі, яна наогул з Канады прыехала. Яна не ведала, што наогул у Латвіі адбываецца. Яна нейкая этнічная латышка, у якой бацькі збеглі ў 44-45-м гадах (разумеем, хто гэта такая і каго яна наследніца на самай справе). І з яе пайшла ўся гэта ашалелая палітыка", - дапоўніў Раман Самуль.
Ён таксама падкрэсліў, што ў Беларусі Прэзідэнта выбіраюць усім народам: "Ты можаш спакойна пайсці прагаласаваць за свайго выбранніка".
Раман Самуль дапоўніў: "Што мне падабаецца ў вас - народ выбірае сваіх выбраннікаў, і тыя прадстаўляюць інтарэсы свайго народа. На якіх абяцаннях зайшоў, у прынцыпе, ён павінен у час свайго знаходжання на пасадзе іх выконваць, ісці да гэтай мэты. Яны сапраўды спрабуюць нешта мяняць, новыя нейкія законапраекты ўводзіць".
"А калі паглядзець нашу палітыку ў Латвіі - гэта сорам і ганьба, шчыра скажу. Калі прыходзяць законапраекты ў латвійскі Сейм (гэта галоўны заканадавец латвійскі), гэтыя дакументы ўсе на англійскай мове, яны ідуць на пераклад, 18 лістоў А4-фармату. Гэты законапраект раздаюць перад прыняццем або, наадварот, адхіленнем за паўгадзіны. А там чорт нагу зломіць, таму што гэта цяжкая юрыдычная мова, завуаліравана вельмі шмат рэчаў. І як дэпутат, а ў нас у асноўным дэпутаты з сярэдняй адукацыяй, у некалькіх чалавек ёсць юрыдычная адукацыя, можа разабрацца, да чаго гэты закон, для чаго ён, і ці не будзе гэта супраць сваіх жа людзей, якія вас выбіраюць? І яны ўсе дружна, у залежнасці ад лідара партыі, або прымаюць, або адхіляюць. Але звычайна ўсе законапраекты вышэйшых людзей у Бруселі прымаюцца", - канстатаваў ён.
"Як класна ў вас працуе сістэма палітычная наогул. Каб у Латвіі нешта дабіцца, ты можаш пісаць запыты, просьбы, прапановы любому дэпутату. Так, ён у адпаведнасці з законам табе абавязаны адказаць на працягу, дапусцім, 15 рабочых дзён. Але па факце табе прыходзяць увесь час адпіскі дурныя. Ён нават не чытаў гэта тваё пісьмо. Яны проста праз сакратара спускаюць уніз - маўляў, адпішысь", - адзначыў Раман Самуль. І для параўнання расказаў гісторыю, якая адбылася з ім у Беларусі. Узнікла праблема ў адной яго знаёмай, якая пераехала ў Беларусь. Яе маглі вярнуць у Латвію, чаго яна не хацела, там была пагроза.
"Звярнулася ў кампетэнтныя органы, праблему вырашылі, пры гэтым у міграцыйным ведамстве сабралі кансіліум (прадстаўнікоў розных міністэрстваў), каб пачуць канкрэтнае меркаванне аб існуючых пытаннях у перасяленцаў. "Тут палітыка цябе чуе", - сказаў Раман.
Ён звярнуў увагу, што за некалькі гадоў ужо шмат змянілася для камфортнага пераезду ў Беларусь з-за мяжы. "Калі перасяленец з Латвіі пераязджае, ён не можа пацвердзіць свой дыплом, таму што няма дыпламатычных адносін з Латвіяй. Дапусцім, беларусы робяць запыт, а Латвія проста ігнаруе, не адказвае. Было прынята рашэнне, што або з мінулага месца работы, дапусцім, нейкая характарыстыка і стаж будуць улічвацца, або тут праводзяцца экзаменацыйныя работы, каб апраўдаць дыплом. Гэта прынята, - сказаў Раман Самуль. - Калі няма сваяцкіх сувязей, няма грошай на набыццё нерухомай маёмасці, чалавек можа прыехаць сюды, уладкавацца ў "калгас" або на любое іншае дзяржпрадпрыемства, падпісаць кантракт на 5 гадоў, і яго начальнік, старшыня можа хадайнічаць яму адразу на пасведчанне на права жыхарства. Гэта вельмі крута. Вось у якой краіне цябе так пачулі б і пайшлі б табе так насустрач?"
"І гэта вельмі падкупляе на самай справе. Само стаўленне, што да простых людзей тут ставяцца з павагай, і іх чуюць", - сказаў на заканчэнне Раман Самуль.-0-
Адказваючы на пытанне аб тым, як пасля пераезду жывецца ў "дыктатуры", Раман Самуль адзначыў: "Я пакуль што (гэта ключавое) не грамадзянін Беларусі. Тое, што ў вас адбываецца, мяне як чалавека з таго боку тут поўнасцю ўсё задавальняе".
"Мы ж простыя людзі, мы не зусім разумеем, навошта нешта прымаецца, да чаго гэта прывядзе ў далейшым. Мы ўсе жывём сённяшнім днём. Палітыкі ж павінны думаць пра будучыню, і што гэта прынясе менавіта грамадзянам краіны, - сказаў ён. - Я шмат разумею, да чаго вядуць тыя людзі, якія прадстаўляюць уладу ў Беларусі. Мяне цалкам гэта задавальняе. Мяне задавальняе тое, што вы ставіце акцэнт на гістарычных нейкіх момантах. Што было і што можа быць, калі мы забудзем. Гэта вельмі важна".
Параўноўваючы Беларусь і Латвію, Раман Самуль звярнуў увагу, што ў Латвіі Прэзідэнта не выбірае народ: "У нас Прэзідэнта выбіраюць прадстаўнікі партыі. Яны збіраюцца ў нейкім асяроддзі, за дзень, за два вырашылі чаго-небудзь, і мы толькі раніцай даведваемся, што ў нас змяніўся, дапусцім, прадстаўнік нашай краіны".
"Дапусцім, Вайра Віке-Фрэйберга, з якой заўзятая русафобія пайшла ў Латвіі, яна наогул з Канады прыехала. Яна не ведала, што наогул у Латвіі адбываецца. Яна нейкая этнічная латышка, у якой бацькі збеглі ў 44-45-м гадах (разумеем, хто гэта такая і каго яна наследніца на самай справе). І з яе пайшла ўся гэта ашалелая палітыка", - дапоўніў Раман Самуль.
Ён таксама падкрэсліў, што ў Беларусі Прэзідэнта выбіраюць усім народам: "Ты можаш спакойна пайсці прагаласаваць за свайго выбранніка".
Раман Самуль дапоўніў: "Што мне падабаецца ў вас - народ выбірае сваіх выбраннікаў, і тыя прадстаўляюць інтарэсы свайго народа. На якіх абяцаннях зайшоў, у прынцыпе, ён павінен у час свайго знаходжання на пасадзе іх выконваць, ісці да гэтай мэты. Яны сапраўды спрабуюць нешта мяняць, новыя нейкія законапраекты ўводзіць".
"А калі паглядзець нашу палітыку ў Латвіі - гэта сорам і ганьба, шчыра скажу. Калі прыходзяць законапраекты ў латвійскі Сейм (гэта галоўны заканадавец латвійскі), гэтыя дакументы ўсе на англійскай мове, яны ідуць на пераклад, 18 лістоў А4-фармату. Гэты законапраект раздаюць перад прыняццем або, наадварот, адхіленнем за паўгадзіны. А там чорт нагу зломіць, таму што гэта цяжкая юрыдычная мова, завуаліравана вельмі шмат рэчаў. І як дэпутат, а ў нас у асноўным дэпутаты з сярэдняй адукацыяй, у некалькіх чалавек ёсць юрыдычная адукацыя, можа разабрацца, да чаго гэты закон, для чаго ён, і ці не будзе гэта супраць сваіх жа людзей, якія вас выбіраюць? І яны ўсе дружна, у залежнасці ад лідара партыі, або прымаюць, або адхіляюць. Але звычайна ўсе законапраекты вышэйшых людзей у Бруселі прымаюцца", - канстатаваў ён.
"Як класна ў вас працуе сістэма палітычная наогул. Каб у Латвіі нешта дабіцца, ты можаш пісаць запыты, просьбы, прапановы любому дэпутату. Так, ён у адпаведнасці з законам табе абавязаны адказаць на працягу, дапусцім, 15 рабочых дзён. Але па факце табе прыходзяць увесь час адпіскі дурныя. Ён нават не чытаў гэта тваё пісьмо. Яны проста праз сакратара спускаюць уніз - маўляў, адпішысь", - адзначыў Раман Самуль. І для параўнання расказаў гісторыю, якая адбылася з ім у Беларусі. Узнікла праблема ў адной яго знаёмай, якая пераехала ў Беларусь. Яе маглі вярнуць у Латвію, чаго яна не хацела, там была пагроза.
"Звярнулася ў кампетэнтныя органы, праблему вырашылі, пры гэтым у міграцыйным ведамстве сабралі кансіліум (прадстаўнікоў розных міністэрстваў), каб пачуць канкрэтнае меркаванне аб існуючых пытаннях у перасяленцаў. "Тут палітыка цябе чуе", - сказаў Раман.
Ён звярнуў увагу, што за некалькі гадоў ужо шмат змянілася для камфортнага пераезду ў Беларусь з-за мяжы. "Калі перасяленец з Латвіі пераязджае, ён не можа пацвердзіць свой дыплом, таму што няма дыпламатычных адносін з Латвіяй. Дапусцім, беларусы робяць запыт, а Латвія проста ігнаруе, не адказвае. Было прынята рашэнне, што або з мінулага месца работы, дапусцім, нейкая характарыстыка і стаж будуць улічвацца, або тут праводзяцца экзаменацыйныя работы, каб апраўдаць дыплом. Гэта прынята, - сказаў Раман Самуль. - Калі няма сваяцкіх сувязей, няма грошай на набыццё нерухомай маёмасці, чалавек можа прыехаць сюды, уладкавацца ў "калгас" або на любое іншае дзяржпрадпрыемства, падпісаць кантракт на 5 гадоў, і яго начальнік, старшыня можа хадайнічаць яму адразу на пасведчанне на права жыхарства. Гэта вельмі крута. Вось у якой краіне цябе так пачулі б і пайшлі б табе так насустрач?"
"І гэта вельмі падкупляе на самай справе. Само стаўленне, што да простых людзей тут ставяцца з павагай, і іх чуюць", - сказаў на заканчэнне Раман Самуль.-0-
Падпісвайцеся на нас у
