2 кастрычніка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Настаўнікам года Беларусі стаў настаўнік матэматыкі сярэдняй школы №5 Смалявіч Дзяніс Дубаневіч, перадае карэспандэнт БЕЛТА.
Імя лепшага педагога краіны назвалі ў Мінску ў Палацы Рэспублікі на ўрачыстым мерапрыемстве, прысвечаным Дню настаўніка.
"Для гэтай узнагароды быў аддадзены практычна год жыцця. Пры гэтым і сям'я, і калегі пастаянна падтрымлівалі. У мяне сапраўды самая лепшая каманда, таму што без іх дапамогі, без дапамогі абласнога інстытута развіцця адукацыі гэта было б проста немагчыма. Акадэмія нацыянальнай адукацыі таксама для нас арганізавала курс павышэння кваліфікацыі - трэба было растлумачыць канкурсантам, што гэта такое, таму што большасць з нас упершыню дабралася да такога высокага ўзроўню. Таму ўсім вялікі дзякуй, адзін я дакладна не справіўся б", - расказаў Дзяніс Дубаневіч.
Настаўнік года Беларусі - 2026 прызнаўся, што пайшоў у педагогіку па прыкладзе маці. "У маёй маці стаж настаўніка матэматыкі 49 з паловай гадоў. І калі я вучыўся ў школе, мне вельмі падабаліся дні самакіравання, якраз-такі напярэдадні Дня настаўніка, калі можна было хадзіць у класы малодшыя і весці ўрокі. Я вельмі любіў гэта, і мне падабалася адчуваць сябе настаўнікам. Таму выбару прафесіі практычна не было. Я хацеў быць настаўнікам, я ні секунды не пашкадаваў за ўсе мае амаль 18 гадоў стажу", - падзяліўся педагог.
На рахунку настаўніка матэматыкі ўладальнікі дыпломаў заключнага этапу рэспубліканскай алімпіяды, пераможцы розных абласных, рэспубліканскіх, міжнародных навукова-практычных канферэнцый, а таксама тры 100-бальнікі на ЦЭ і ЦТ.
Педагог падзеліцца сакрэтам поспеху: "У першую чаргу на ўроку важна дысцыпліна, аднак мне падабаецца, калі ў класе творчы хаос. Гэта значыць, калі дзеці ўсё выдатна зразумелі, што трэба рабіць, яны працуюць. У гэты час могуць падаць паперкі, лятаць ручкі па класе, гэта ўсё нармальна, калі гэта сапраўды ў рамках рабочага хаосу. Я стараюся абсалютна паважліва ставіцца да дзяцей, і я схільны ўсім педагогам прапаноўваць і настойваю на тым, што дзіця мае права на памылку. Памятаючы сябе ў дзяцінстве, калі ты памыляешся і цябе строга лаюць, ніякага выніку пасля гэтага дакладна не будзе. Таму настаўніку трэба больш спакойна ставіцца да памылкі дзіцяці. Гэта вельмі важна", - падкрэсліў Дзяніс Дубаневіч.
Паводле яго слоў, дзіця павінна навучыцца знаходзіць выхад з сітуацыі. "Мы можам проста ўкласці ім у галовы веды, але калі яны памыляцца, то не будуць ведаць, што з гэтым рабіць. Дзяцей трэба навучыць не толькі ведаць, але і як з дапамогай падручніка альбо, узаемадзейнічаючы адзін з адным, знайсці выхад з той ці іншай сітуацыі. Калі дзіця навучыцца гэта рабіць, яно навучыцца аналізаваць, а значыць, у любой спецыяльнасці будзе паспяховае", - упэўнены пераможца конкурсу.
Ён адзначыў, што сучасны настаўнік проста абавязаны ісці ў нагу з часам. "Мы павінны паспяваць за нашымі дзецьмі, таму што ты часам адчуваеш, што пачаў адставаць. Гэта справа аднаго - двух тыдняў, таму што з'яўляюцца новыя гаджэты, дзеці гэта ўсё абмяркоўваюць, яны пытаюцца ў настаўніка, як ён да гэтага ставіцца. А ты часам нават не чуў яшчэ аб тым, што яны ўжо ў руках трымалі. Таму я лічу, што кожны настаўнік павінен рухацца ў нагу з часам. Таксама важны педагагічныя методыкі, многія з іх прайшлі стагоддзі, таму іх мы не можам адкідаць. Але іх абавязкова трэба пераламляць на сучаснасць", - падкрэсліў Дзяніс Дубаневіч.
Педагог прызнаўся, што ўдзельнічае ў рэспубліканскім конкурсе прафмайстэрства другі раз. У 2014 годзе ён заняў першае месца на раённым этапе, а на абласны не прайшоў. "Калі дырэктар школы прапанаваў мне паўдзельнічаць у конкурсе і на гэты раз, я адразу адмовіўся, а потым падумаў і даў сваю згоду, таму што я выдатна разумеў, што гэта добрая пляцоўка для мяне пазнаёміцца з высокакваліфікаванымі спецыялістамі, прафесіяналамі сваёй справы. Мы сапраўды тут пазнаёміліся, маем стасункі не толькі з Мінскай вобласцю, але і з удзельнікамі іншых каманд. Я паставіў для сябе мэту выйграць намінацыю, і я яе дасягнуў. Аказалася, гэта была не галоўная мая ўзнагарода. Самым складаным на заключным этапе было чакаць вынікаў тры дні. Таму што нават за ўрок у незнаёмым класе я менш перажываў, таму што гэта маё. Я люблю прыходзіць у клас да дзяцей, вельмі люблю, калі іх вочы свецяцца. Аб такім выніку я нават падумаць не мог. Я, магчыма, баяўся ўявіць сабе, што магу стаць настаўнікам года, абсалютным пераможцам, таму ставіў для сябе тую мэту, якую мог дасягнуць", - прызнаўся настаўнік года Беларусі.-0-
Фота Таццяны Матусевіч
