Гісторыя беларуса, які пабудаваў з нуля моцную фермерскую гаспадарку і адрадзіў родную вёску 

29 студзеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Васіль Мацкевіч - вядомы ў Докшыцкім раёне чалавек. Аднавяскоўцы ў адзін голас называюць яго Гаспадаром з вялікай літары. На тое ёсць прычыны: наш герой з нуля стварыў моцную сялянскую гаспадарку, пабудаваў у роднай вёсцы царкву, выхаваў пяцярых дзяцей і ніколі не адмаўляе ў дапамозе тым, хто ў ёй асабліва мае патрэбу.

"Я нарадзіўся на Віцебшчыне ў вёсцы Беразіно. А, як кажуць, дзе нарадзіўся - там і згадзіўся, - сказаў па-філасофску пры сустрэчы Васіль Аляксандравіч. - Мае продкі заўсёды моцна стаялі на зямлі, таму ведалі цану сялянскай працы - да сёмага поту. Мама працавала на ферме, куды я з малых гадоў прыходзіў, каб дапамагаць ёй. Там, лічы, і прайшло маё дзяцінства: зімой бегаў туды пасля школы, на канікулах - яшчэ часцей".

Якім павінен быць сапраўдны мужчына? Хлопчык вучыўся ў бацькі, які працаваў слесарам у мясцовым саўгасе і, можна сказаць, сам пабудаваў дом для сваёй сям'і. Сын ва ўсім браў з яго прыклад. Пазней, калі наш герой абзавёўся ўласнай сям'ёй, ён таксама сваімі рукамі ўзвёў вялікі і моцны дом.

Пасля школы паступіў у Лепельскае ПТВ, якое скончыў у 1980-м. Потым пайшоў у армію.

"Я бачыў, як жывуць і працуюць мае бацькі: сумленна, ад душы. Мне гэта падабалася, таму, дэмабілізаваўшыся, вырашыў вярнуцца ў родную вёску", - адзначае ён.

Спачатку працаваў трактарыстам у тутэйшым саўгасе, потым перайшоў на адзін з самых адказных участкаў фермы - адкорм буйной рагатай жывёлы, дзе прапрацаваў 16 гадоў.

У канцы 90-х сельская гаспадарка, як і многія іншыя галіны, перажывала не самыя лепшыя часы. Саўгас развальваўся літаральна на вачах работнікаў. Васілю Мацкевічу было балюча глядзець, як разбураецца некалі моцная гаспадарка, а разам з ёй і шматгадовы сельскі ўклад жыцця. І ён вырашыў стаць фермерам. Звярнуўся ў выканкам, зарэгістраваў будучы бізнес пад назвай "Сялянская гаспадарка "Мацкевіч". Вырашыў рабіць стаўку на жывёлагадоўлю: закупіў парасят, дзвюх кароў. Набыў самую простую тэхніку для апрацоўкі глебы. Дарэчы, першы ўчастак зямлі складаў 50 га. З будаўніцтвам гаспадарчых пабудоў для ўтрымання жывёлы і гаража для тэхнікі нашаму герою дапамог бацька.

"Шчыра прызнацца, пачынаць не было з чаго, - кажа сёння Васіль Мацкевіч, маючы на ​​ўвазе адсутнасць, у тым ліку і першапачатковага, капіталу. - Узяў у кулак усю сілу волі - і пайшоў наперад. Калі пачаў справу, то спыняцца на паўдарозе нельга".

Падтрымала яго і жонка Жанна Віктараўна, якая працавала медсястрой у мясцовай участковай бальніцы. Яна нават пакінула прафесію, каб дапамагаць на ферме мужу, які вырашыў рабіць упор на атрыманне малака. І з кожным годам пагалоўе БРЖ у гэтай сялянскай гаспадарцы расло, як і ўдоі. Якасць жа белага золата была заўсёды на вышыні.

Убачыўшы, што гаспадарка Мацкевічаў набірае абароты, мясцовыя ўлады выдзелілі ёй яшчэ некалькі зямельных надзелаў. Вельмі дарэчы аказалася падтрымка дзяржавы і пры закупцы сельскагаспадарчай тэхнікі.

Сёння машынны двор СГ "Мацкевіч" налічвае ўжо некалькі айчынных трактароў МТЗ, пагрузчыкі "АМКАДОР", а таксама збожжаўборачны камбайн "Палессе-1218" і шэраг іншых надзейных агрэгатаў.

Паводле слоў Васіля Аляксандравіча, самым надзейным інвестарам для яго гаспадаркі стала менавіта дзяржава. Калі камбайн, які верай і праўдай служыць гаспадару доўгія гады, ён набыў па астаткавым кошце ў папярэдняга ўладальніка, то большасць новай тэхнікі закуплялася ў рамках дзяржаўных праграм па падтрымцы аграрнага бізнесу. Гэта значыць у лізінг па вельмі даступнай працэнтнай стаўцы - 3 працэнты гадавых.

Клапоцячыся пра рост уласнага бізнесу, Васіль Мацкевіч дапамагае як аднавяскоўцам, так і жыхарам суседніх вёсак. Ад душы, а часцей за ўсё і "задарма". Параіўшыся, мясцовыя жыхары два гады таму выбралі яго старастам вёскі Беразіно.

Васіль Мацкевіч - герой нашага праекта "Беларусы ў кадры". Даведаліся ў яго аб тым, ці лёгка ў 1990-я гады было ствараць аграбізнес, якую дапамогу аказвае фермерам дзяржава сёння і што трэба зрабіць для таго, каб вёска развівалася.-0-