Іван Эйсмант. Фота з архіва
4 студзеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. У дакументальным фільме "70 гадоў разам з вамі! Юбілей Беларускага тэлебачання" старшыня Белтэлерадыёкампаніі Іван Эйсмант расказаў пра самыя запамінальныя здымкі і прататып папулярнага на тэлеканале "Клуба рэдактараў", паведамляе БЕЛТА.
Як журналіст Іван Эйсмант стварыў сотні сюжэтаў на розныя тэмы - актуальныя, пратакольныя, вострыя, а часам і трагічныя. "Было вельмі шмат яркіх падзей, якія ўспамінаю з асаблівай радасцю. Напрыклад, Алімпійскія гульні, святочныя або афіцыйныя, так званыя паркетныя мерапрыемствы. Былі і трагічныя. Я да гэтага часу не магу забыць дзве здымкі, на якіх я працаваў. Так здарылася, што яны адбыліся ў адзін год - 2011-ы. Гэта былі самыя страшныя здымкі. Я і цяпер помню іх падрабязна", - дзеліцца ён.
Першая - узрыў у мінскім метро. Архіўныя хронікі захоўваюць кадры з месца трагедыі, дзе Іван Эйсмант канстатаваў: "Кастрычніцкая ўжо наўрад ці калі-небудзь будзе проста станцыяй сталічнага метро. З гэтага часу гэта месца ўчынення страшнага злачынства, якое абурае сваёй цынічнасцю і бессэнсоўнасцю".
"Другая трагічная навіна прыйшла, калі разбіўся хакейны клуб "Лакаматыў" (Яраслаўль), і я працаваў на вечары-рэквіеме на "Мінск-Арэне". Ён заканчваўся а 20-й гадзіне, а ў 21.00 пачыналася "Панарама", і я павінен быў паспець вярнуцца, напісаць, зманціраваць. У прынцыпе, гэта рэальна зрабіць. Але мы ўсе тады знаходзіліся проста ў шокавым стане ад таго, што адбывалася на гэтай 15-тысячнай арэне. Гэта было ўзрушэнне. Гэта быў самы цяжкі сюжэт у маім жыцці", - прызнаецца старшыня Белтэлерадыёкампаніі.
Тым не менш тады ўдалося сканцэнтравацца і падабраць словы, якія адгукнуліся ў сэрцах мільёнаў тэлегледачоў. "Сёння ўся "Мінск-Арэна" балее за "Лакаматыў". Камандзе, якой ужо няма, стоячы апладзіруюць 15 тыс. гледачоў за тыя матчы, якія яна згуляла, і за тыя, якія не згуляе ніколі", - гаварылася ў дакументальным фільме.
"Дзелавое жыццё", "Сфера інтарэсаў", "Зона Х", "Навіны", "Галоўны эфір", "Панарама" і "Клуб рэдактараў" - пры ўдзеле Івана Эйсманта створаны гэтыя папулярныя ТБ-праекты.
Цяпер кіраўнік Белтэлерадыёкампаніі прыгадвае, што прататып запатрабаванага аналітычнага праекта на першай кнопцы быў створаны ім фактычна яшчэ ў школьныя гады. "Я разбіраўся ва ўсім, я ведаў журналістаў, вядучых, арыентаваўся ў палітычных падзеях і нават пачаў праводзіць у сябе ў класе палітычную інфармацыю. Быў такі прадмет раз на тыдзень. І я, наглядзеўшыся навін, начытаўшыся газет, расказваў сваім аднакласнікам, што адбываецца ў свеце. Гэта быў "Клуб рэдактараў" у мініяцюры, kinder. Толькі цяпер пра гэта падумаў. Але ўжо тады выступаў перад аўдыторыяй, мне гэта было зусім не складана", - з усмешкай праводзіць паралелі ён.
1 студзеня 2026 года - юбілейная для Беларускага тэлебачання дата - 70-ы дзень нараджэння. У першы дзень 1956 года з маленькай студыі яшчэ недабудаванага тэлецэнтра да тэлегледачоў з экрана звярнулася Тамара Бастун. Так пачалася эра беларускага тэлебачання.-0-
Як журналіст Іван Эйсмант стварыў сотні сюжэтаў на розныя тэмы - актуальныя, пратакольныя, вострыя, а часам і трагічныя. "Было вельмі шмат яркіх падзей, якія ўспамінаю з асаблівай радасцю. Напрыклад, Алімпійскія гульні, святочныя або афіцыйныя, так званыя паркетныя мерапрыемствы. Былі і трагічныя. Я да гэтага часу не магу забыць дзве здымкі, на якіх я працаваў. Так здарылася, што яны адбыліся ў адзін год - 2011-ы. Гэта былі самыя страшныя здымкі. Я і цяпер помню іх падрабязна", - дзеліцца ён.
Першая - узрыў у мінскім метро. Архіўныя хронікі захоўваюць кадры з месца трагедыі, дзе Іван Эйсмант канстатаваў: "Кастрычніцкая ўжо наўрад ці калі-небудзь будзе проста станцыяй сталічнага метро. З гэтага часу гэта месца ўчынення страшнага злачынства, якое абурае сваёй цынічнасцю і бессэнсоўнасцю".
"Другая трагічная навіна прыйшла, калі разбіўся хакейны клуб "Лакаматыў" (Яраслаўль), і я працаваў на вечары-рэквіеме на "Мінск-Арэне". Ён заканчваўся а 20-й гадзіне, а ў 21.00 пачыналася "Панарама", і я павінен быў паспець вярнуцца, напісаць, зманціраваць. У прынцыпе, гэта рэальна зрабіць. Але мы ўсе тады знаходзіліся проста ў шокавым стане ад таго, што адбывалася на гэтай 15-тысячнай арэне. Гэта было ўзрушэнне. Гэта быў самы цяжкі сюжэт у маім жыцці", - прызнаецца старшыня Белтэлерадыёкампаніі.
Тым не менш тады ўдалося сканцэнтравацца і падабраць словы, якія адгукнуліся ў сэрцах мільёнаў тэлегледачоў. "Сёння ўся "Мінск-Арэна" балее за "Лакаматыў". Камандзе, якой ужо няма, стоячы апладзіруюць 15 тыс. гледачоў за тыя матчы, якія яна згуляла, і за тыя, якія не згуляе ніколі", - гаварылася ў дакументальным фільме.
"Дзелавое жыццё", "Сфера інтарэсаў", "Зона Х", "Навіны", "Галоўны эфір", "Панарама" і "Клуб рэдактараў" - пры ўдзеле Івана Эйсманта створаны гэтыя папулярныя ТБ-праекты.
Цяпер кіраўнік Белтэлерадыёкампаніі прыгадвае, што прататып запатрабаванага аналітычнага праекта на першай кнопцы быў створаны ім фактычна яшчэ ў школьныя гады. "Я разбіраўся ва ўсім, я ведаў журналістаў, вядучых, арыентаваўся ў палітычных падзеях і нават пачаў праводзіць у сябе ў класе палітычную інфармацыю. Быў такі прадмет раз на тыдзень. І я, наглядзеўшыся навін, начытаўшыся газет, расказваў сваім аднакласнікам, што адбываецца ў свеце. Гэта быў "Клуб рэдактараў" у мініяцюры, kinder. Толькі цяпер пра гэта падумаў. Але ўжо тады выступаў перад аўдыторыяй, мне гэта было зусім не складана", - з усмешкай праводзіць паралелі ён.
1 студзеня 2026 года - юбілейная для Беларускага тэлебачання дата - 70-ы дзень нараджэння. У першы дзень 1956 года з маленькай студыі яшчэ недабудаванага тэлецэнтра да тэлегледачоў з экрана звярнулася Тамара Бастун. Так пачалася эра беларускага тэлебачання.-0-
Падпісвайцеся на нас у
