Гісторыя жыхара аграгарадка Хацежына Мінскага раёна Аляксея Кажухоўскага - натхняльны доказ таго, што сапраўднае прызванне можна набыць у любым узросце, а крутая змена прафесіі можа стаць вялікім дасягненнем.
Калі Аляксей зразумеў, што грошы перасталі быць для яго галоўным стымулам у справе, вырашыў пакінуць паліграфічны бізнес, якому прысвяціў два дзесяцігоддзі. Яго прываблівала стваральная праца, а не проста заработак. Шлях нашага героя ў прафесійнае паранне пачаўся ў 2021-м, хоць думка аб гэтым зарадзілася значна раней - пасля таго, як сябар аднойчы адкрыў для яго "магію веніка". Але ўсвядомленае жаданне ператварыць гэта ў справу жыцця выспела толькі праз гады. І ён засяродзіўся на рускай лазні, выключыўшы для сябе іншыя фарматы, такія як хамам або фінская саўна.
"Ключавы прынцып маёй работы - камфортная тэмпература, не большая за 65 градусаў, якую лёгка пераносіць цела, - дзеліцца нюансамі парання Аляксей Кажухоўскі. - У лазневай справе ёсць залатое правіла - "закон 120". Гэта гарманічны баланс тэмпературы і вільготнасці: іх сума павінна складаць 120. Калі на тэрмометры 60 градусаў, то вільготнасць павінна быць 60 працэнтаў. Чым вышэйшы адзін паказчык, тым ніжэйшы другі - толькі так знаходжанне ў парыльні становіцца па-сапраўднаму камфортным, таму што ўсё вырашае шчыльнасць і цеплаправоднасць паветра. Я сам не раз праводзіў замеры пірометрам і пераканаўся: нават калі ў памяшканні плюс 70, тэмпература паверхні цела не паднімаецца вышэй за 42 градусы. Арганізм - гэта мудрая сістэма самарэгуляцыі. Але нельга падвяргаць яго стрэсу высокіх тэмператур. Мяжа 60 градусаў прадыктавана самой прыродай. У дыяпазоне 40-60 градусаў актывізуюцца потавыя залозы - цела ачышчаецца, выводзячы таксіны. Але калі перасягнуць гэты парог, рэжым ачышчэння змяняецца рэжымам выжывання. Замест поту пачынае выдзяляцца міжклетачная вадкасць: арганізм экстранна спрабуе астудзіць сябе, каб не дапусціць перагрэву. Стаградусная гарачыня - гэта не пра здароўе, а пра агрэсію. У такім рэжыме цела не ачышчаецца, яно ратуецца. Эйфарыя на выхадзе з распаленай парыльні - гэта радасць таго, хто выжыў, а не вынік глыбокага адпачынку. Памятайце: у правільнай лазні мы насычаемся сілай, а не змагаемся за жыццё".
Аляксей адмовіўся ад прывычных шматузроўневых прыступак - спадчыны грамадскіх лазняў, дзе трэба было размясціць як мага больш людзей. У яго толькі адзін палок: нізкі, але вельмі шырокі і зручны, створаны для індывідуальнага камфорту. А венік ён лічыць не інструментам для ўдару, а сродкам для стварэння рытмаў і адчуванняў. У асноўным пара-майстар выкарыстоўвае венікі бярозавыя ці з канадскага дуба.
У хацежынскай лазні дзейнічаюць строгія, але важныя правілы. Галоўнае з іх - поўная адмова ад алкаголю. Гэта пытанне не толькі парнай філасофіі, але і бяспекі.
Аляксей - сапраўдны прыхільнік мяккага парання. У яго парыльні госць можа правесці да чатырох гадзін, успрымаючы гэты час як паўнацэнны міні-рэтрыт. Калі на душы цяжка або адольвае ментальная стомленасць, усвядомлены паход у такую парыльню становіцца найлепшым лякарствам. Больш за ўсё нашага героя натхняюць… скептыкі: дзякуючы ім разумее, што ён на сваім месцы. Гэта здараецца, калі чалавек, які раней не любіў лазню, выходзіць з яе з радаснымі вачамі і абноўленым.
Сваю мэту Аляксей Кажухоўскі бачыць у тым, каб дапамагчы кожнаму госцю адпусціць мітусню, выключыць шум вялікага горада і набыць унутраную цішыню.
Прастора лазні ў Хацежына створана для татальнага аднаўлення рэсурсу і глыбокага паглыблення ў цішыню. Тут сама атмасфера шэпча аб расслабленні: пасля парання можна наведаць кантрасныя купелі пад адкрытым небам. Асаблівая гордасць гаспадара - прасторны тэрмальны басейн (плюс 32-35 градусаў), ідэальны для аквахілінгу. Уявіце: вы цешыцеся ў цёплай вадзе, даверыўшы сваё цела рукам майстра. Ва ўмовах адсутнасці гравітацыі, праз мяккую аквагімнастыку і стрэтчынг знікае напружанне, раствараецца боль у спіне і растае стрэс.
"Адпачынак не павінен быць гадавым чаканнем водпуску, - упэўнены герой нашага праекта. - Лазня раз у тыдзень - гэта неабходная цялесная тэрапія. Калі ў цяпле расслабляюцца мышцы, следам адыходзяць і неадчэпныя думкі. Настае блаславёная цішыня, а за ёй - спакой і яснасць, якія даюць сілы рухацца далей".
Аляксей Кажухоўскі - герой нашага праекта "Беларусы ў кадры". Даведаліся ў яго сакрэты лазневай справы, чаму парыльня раз у тыдзень - гэта неабходная цялесная тэрапія. Яшчэ распыталі пра ключавыя прынцыпы яго работы і станаўленне лазневай галіны ў Беларусі.
*Праект створаны за кошт сродкаў мэтавага збору на вытворчасць нацыянальнага кантэнту.-0-
Калі Аляксей зразумеў, што грошы перасталі быць для яго галоўным стымулам у справе, вырашыў пакінуць паліграфічны бізнес, якому прысвяціў два дзесяцігоддзі. Яго прываблівала стваральная праца, а не проста заработак. Шлях нашага героя ў прафесійнае паранне пачаўся ў 2021-м, хоць думка аб гэтым зарадзілася значна раней - пасля таго, як сябар аднойчы адкрыў для яго "магію веніка". Але ўсвядомленае жаданне ператварыць гэта ў справу жыцця выспела толькі праз гады. І ён засяродзіўся на рускай лазні, выключыўшы для сябе іншыя фарматы, такія як хамам або фінская саўна.
"Ключавы прынцып маёй работы - камфортная тэмпература, не большая за 65 градусаў, якую лёгка пераносіць цела, - дзеліцца нюансамі парання Аляксей Кажухоўскі. - У лазневай справе ёсць залатое правіла - "закон 120". Гэта гарманічны баланс тэмпературы і вільготнасці: іх сума павінна складаць 120. Калі на тэрмометры 60 градусаў, то вільготнасць павінна быць 60 працэнтаў. Чым вышэйшы адзін паказчык, тым ніжэйшы другі - толькі так знаходжанне ў парыльні становіцца па-сапраўднаму камфортным, таму што ўсё вырашае шчыльнасць і цеплаправоднасць паветра. Я сам не раз праводзіў замеры пірометрам і пераканаўся: нават калі ў памяшканні плюс 70, тэмпература паверхні цела не паднімаецца вышэй за 42 градусы. Арганізм - гэта мудрая сістэма самарэгуляцыі. Але нельга падвяргаць яго стрэсу высокіх тэмператур. Мяжа 60 градусаў прадыктавана самой прыродай. У дыяпазоне 40-60 градусаў актывізуюцца потавыя залозы - цела ачышчаецца, выводзячы таксіны. Але калі перасягнуць гэты парог, рэжым ачышчэння змяняецца рэжымам выжывання. Замест поту пачынае выдзяляцца міжклетачная вадкасць: арганізм экстранна спрабуе астудзіць сябе, каб не дапусціць перагрэву. Стаградусная гарачыня - гэта не пра здароўе, а пра агрэсію. У такім рэжыме цела не ачышчаецца, яно ратуецца. Эйфарыя на выхадзе з распаленай парыльні - гэта радасць таго, хто выжыў, а не вынік глыбокага адпачынку. Памятайце: у правільнай лазні мы насычаемся сілай, а не змагаемся за жыццё".
Аляксей адмовіўся ад прывычных шматузроўневых прыступак - спадчыны грамадскіх лазняў, дзе трэба было размясціць як мага больш людзей. У яго толькі адзін палок: нізкі, але вельмі шырокі і зручны, створаны для індывідуальнага камфорту. А венік ён лічыць не інструментам для ўдару, а сродкам для стварэння рытмаў і адчуванняў. У асноўным пара-майстар выкарыстоўвае венікі бярозавыя ці з канадскага дуба.
У хацежынскай лазні дзейнічаюць строгія, але важныя правілы. Галоўнае з іх - поўная адмова ад алкаголю. Гэта пытанне не толькі парнай філасофіі, але і бяспекі.
Аляксей - сапраўдны прыхільнік мяккага парання. У яго парыльні госць можа правесці да чатырох гадзін, успрымаючы гэты час як паўнацэнны міні-рэтрыт. Калі на душы цяжка або адольвае ментальная стомленасць, усвядомлены паход у такую парыльню становіцца найлепшым лякарствам. Больш за ўсё нашага героя натхняюць… скептыкі: дзякуючы ім разумее, што ён на сваім месцы. Гэта здараецца, калі чалавек, які раней не любіў лазню, выходзіць з яе з радаснымі вачамі і абноўленым.
Сваю мэту Аляксей Кажухоўскі бачыць у тым, каб дапамагчы кожнаму госцю адпусціць мітусню, выключыць шум вялікага горада і набыць унутраную цішыню.
Прастора лазні ў Хацежына створана для татальнага аднаўлення рэсурсу і глыбокага паглыблення ў цішыню. Тут сама атмасфера шэпча аб расслабленні: пасля парання можна наведаць кантрасныя купелі пад адкрытым небам. Асаблівая гордасць гаспадара - прасторны тэрмальны басейн (плюс 32-35 градусаў), ідэальны для аквахілінгу. Уявіце: вы цешыцеся ў цёплай вадзе, даверыўшы сваё цела рукам майстра. Ва ўмовах адсутнасці гравітацыі, праз мяккую аквагімнастыку і стрэтчынг знікае напружанне, раствараецца боль у спіне і растае стрэс.
"Адпачынак не павінен быць гадавым чаканнем водпуску, - упэўнены герой нашага праекта. - Лазня раз у тыдзень - гэта неабходная цялесная тэрапія. Калі ў цяпле расслабляюцца мышцы, следам адыходзяць і неадчэпныя думкі. Настае блаславёная цішыня, а за ёй - спакой і яснасць, якія даюць сілы рухацца далей".
Аляксей Кажухоўскі - герой нашага праекта "Беларусы ў кадры". Даведаліся ў яго сакрэты лазневай справы, чаму парыльня раз у тыдзень - гэта неабходная цялесная тэрапія. Яшчэ распыталі пра ключавыя прынцыпы яго работы і станаўленне лазневай галіны ў Беларусі.
*Праект створаны за кошт сродкаў мэтавага збору на вытворчасць нацыянальнага кантэнту.-0-
Падпісвайцеся на нас у
