У нядаўнім інтэрв'ю Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Індыі ў Беларусі Ашок Кумар некалькі разоў акцэнтаваў увагу на важнасці пошуку новых напрамкаў нарошчвання ўзаемнага гандлю. Сустракаючыся з дыпламатам у лістападзе 2025 года, Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка абазначыў яго планку - $2-3 млрд у год. Кіраўнік дзяржавы неаднаразова заяўляў і аб жаданні вывесці двухбаковае супрацоўніцтва на ўзровень стратэгічнага партнёрства. Дзе шукаць навізну і якім павінен быць базіс стратэгічнага партнёрства? Адказ на гэта пытанне паспрабаваў даць аналітык Беларускага інстытута стратэгічных даследаванняў (БІСД), кіраўнік Цэнтра даследаванняў ШАС і БРІКС Юрый Ярмалінскі.
"Паспрабуем адказаць на зададзенае пытанне на прыкладзе ўзгодненага праз 19 гадоў перагавораў пагаднення аб зоне свабоднага гандлю (ЗСГ) Індыя - Еўрасаюз. Пасля ўступлення ў сілу яно створыць рынак з сукупным насельніцтвам амаль 2 млрд чалавек і ахопам да чвэрці сусветнага ВУП. Відавочны геапалітычны падтэкст пагаднення - падстрахавацца ад тарыфных войнаў і непрадказальнасці, што зыходзіць перш за ўсё ад ЗША. Акрамя таго, для Бруселя гэта магчымасць збалансаваць эканамічныя сувязі з КНР і ЗША, умацаваць свае пазіцыі ў адной з самых хуткарослых эканомік свету. Для Нью-Дэлі пагадненне абяцае пашырэнне доступу да новых рынкаў і прыток інвестыцый ва ўмовах усё яшчэ існуючай напружанасці з Белым домам", - адзначыў Юрый Ярмалінскі.
Ён таксама звярнуў увагу на тое, што дыверсіфікацыя знешняга гандлю стала найважнейшым элементам нацыянальнай стратэгіі Індыі па ператварэнні ў развітую краіну да 2047 года, асабліва на фоне тарыфнага націску. За апошняе дзесяцігоддзе сувязі паміж ЕС і Індыяй умацаваліся дзякуючы маштабаванню супрацоўніцтва ў галіне клімату (кліматычнага фінансавання), энергетыкі (уключаючы зялёную), гарадскога развіцця (лічбавая грамадская інфраструктура) і бяспекі. "Пагадненні па паўправадніках (краіна рыхтуецца запусціць уласную камерцыйную вытворчасць), крытычна важных мінералах і тэлекамунікацыях яшчэ больш наблізілі бакі да агульнай мэты зніжэння знешніх рызык. Ключавым драйверам узаемадзеяння становяцца тэхналогіі і ўстойлівае развіццё. Лютаўскі візіт у Нью-Дэлі прэзідэнта Францыі Эмануэля Макрона для ўдзелу ў глабальным саміце па ШІ India-AI Impact Summit прызначаны падкрэсліць усё большае ўзаемадзеянне ЕС з Індыяй у галіне новых тэхналогій і іх уплыў на ўстойлівае развіццё. Разам з тым у здзелцы ёсць і выключэнні: сельская гаспадарка і малочка вынесены за дужкі", - растлумачыў эксперт.
Як лічыць аналітык, у кантэксце інтарэсаў Беларусі перш за ўсё заслугоўвае ўвагі адзін прынцыповы момант. "Пазіцыянаванне Індыяй сябе будучым глабальным цэнтрам вытворчасці, тэхналогій і абароны прыводзіць да таго, што напаўненне стратэгічных адносін перастае галоўным чынам асноўвацца на простым гандлі і інвестыцыях. Вось чаму ўсё больш прыкметны відавочны адыход ад лінейнай мадэлі "пакупнік - прадавец", што доўга пераважала ў гандлі з Еўропай. Гэты трэнд быў таксама пацверджаны па выніках снежаньскага візіту ў Нью-Дэлі прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна. Індыя робіць стратэгічны акцэнт на доўгатэрміновых сумесных распрацоўках і прамысловай вытворчасці з перадачай тэхналогій. Гэта ў поўнай меры адносіцца і да ваенна-тэхнічнага сектара. Трэба адзначыць, што індыйскія defence-tech стартапы фіксуюць рэкордны рост дзяржкантрактаў на фоне курсу на тэхналагічны суверэнітэт і лакалізацыю абароннай вытворчасці", - падкрэсліў Юрый Ярмалінскі.
Важнай сферай узаемадзеяння Індыі і ЕС, на думку аналітыка, з'яўляецца медыцына і фармацэўтыка. Яшчэ адна цікавая навела - стварэнне форуму кіраўнікоў кампаній. Гэта ініцыятыва прызначана ўключыць бізнес-лідараў у абмеркаванні на ўрадавым узроўні праблемных пытанняў гандлю і інвестыцый, ілюструе спробу ўзгадніць дзяржаўную стратэгію з магчымасцямі прыватнага сектара.
"Такім чынам, формула актывізацыі адносін Індыі і ЕС заснавана на супадзенні стратэгічных асцярог і эканамічных інтарэсаў. Для стварэння трывалай эканамічнай і палітычнай базы для выхаду на ўзровень стратэгічнага партнёрства неабходна кардынальна мяняць прывычны інерцыйны фокус да ўзаемадзеяння з Індыяй, што прадугледжвае, акрамя іншага, комплексны ўважлівы ўлік яе асцярог наконт суверэнітэту, успрымання пагроз, стратэгічных прыярытэтаў і надзённых унутраных патрэбнасцей. З прыведзенага аналізу відавочна - хуткіх, лінейных і ўніверсальных рэцэптаў нарошчвання дынамікі і аб'ёмаў узаемнага гандлю з Індыяй няма і не будзе, і гандлёвая здзелка Бруселя з Нью-Дэлі (асабліва яе таймінг) таго пацвярджэнне", - падкрэсліў Юрый Ярмалінскі.
Ён таксама звярнуў увагу на тое, што Індыю ў першую чаргу цікавяць таварна і фінансава ёмістыя рынкі збыту і інвестыцыі пад свае флагманскія праграмы развіцця. "Па колькасці насельніцтва Беларусь - гэта адзін сярэдні мегаполіс Індыі. Індыйскі рынак вельмі канкурэнтны і пратэкцыйны. Касцяк карпаратыўнага сектара складае прыватны бізнес, што не дазваляе разлічваць на істотную дапамогу ўлад у яго асваенні. Асноўнае пытанне - здольнасць беларускіх прадпрыемстваў-экспарцёраў кратна маштабаваць аб'ёмы вытворчасці прадукцыі, адаптаванай пад патрабавальныя запыты індыйскага спажыўца, якія кардынальна адрозніваюцца ад рэгіёна да рэгіёна. Прынцыпова важным пытаннем бачыцца і наша гатоўнасць рэальна фінансава ўкладвацца ў праекты лакалізацыі ў Індыі канкрэтных вытворчасцей пры выразным разуменні сваёй стратэгіі і звязаных з гэтым рызык", - рэзюмаваў эксперт.
БЕЛТА.-0-
"Паспрабуем адказаць на зададзенае пытанне на прыкладзе ўзгодненага праз 19 гадоў перагавораў пагаднення аб зоне свабоднага гандлю (ЗСГ) Індыя - Еўрасаюз. Пасля ўступлення ў сілу яно створыць рынак з сукупным насельніцтвам амаль 2 млрд чалавек і ахопам да чвэрці сусветнага ВУП. Відавочны геапалітычны падтэкст пагаднення - падстрахавацца ад тарыфных войнаў і непрадказальнасці, што зыходзіць перш за ўсё ад ЗША. Акрамя таго, для Бруселя гэта магчымасць збалансаваць эканамічныя сувязі з КНР і ЗША, умацаваць свае пазіцыі ў адной з самых хуткарослых эканомік свету. Для Нью-Дэлі пагадненне абяцае пашырэнне доступу да новых рынкаў і прыток інвестыцый ва ўмовах усё яшчэ існуючай напружанасці з Белым домам", - адзначыў Юрый Ярмалінскі.
Ён таксама звярнуў увагу на тое, што дыверсіфікацыя знешняга гандлю стала найважнейшым элементам нацыянальнай стратэгіі Індыі па ператварэнні ў развітую краіну да 2047 года, асабліва на фоне тарыфнага націску. За апошняе дзесяцігоддзе сувязі паміж ЕС і Індыяй умацаваліся дзякуючы маштабаванню супрацоўніцтва ў галіне клімату (кліматычнага фінансавання), энергетыкі (уключаючы зялёную), гарадскога развіцця (лічбавая грамадская інфраструктура) і бяспекі. "Пагадненні па паўправадніках (краіна рыхтуецца запусціць уласную камерцыйную вытворчасць), крытычна важных мінералах і тэлекамунікацыях яшчэ больш наблізілі бакі да агульнай мэты зніжэння знешніх рызык. Ключавым драйверам узаемадзеяння становяцца тэхналогіі і ўстойлівае развіццё. Лютаўскі візіт у Нью-Дэлі прэзідэнта Францыі Эмануэля Макрона для ўдзелу ў глабальным саміце па ШІ India-AI Impact Summit прызначаны падкрэсліць усё большае ўзаемадзеянне ЕС з Індыяй у галіне новых тэхналогій і іх уплыў на ўстойлівае развіццё. Разам з тым у здзелцы ёсць і выключэнні: сельская гаспадарка і малочка вынесены за дужкі", - растлумачыў эксперт.
Як лічыць аналітык, у кантэксце інтарэсаў Беларусі перш за ўсё заслугоўвае ўвагі адзін прынцыповы момант. "Пазіцыянаванне Індыяй сябе будучым глабальным цэнтрам вытворчасці, тэхналогій і абароны прыводзіць да таго, што напаўненне стратэгічных адносін перастае галоўным чынам асноўвацца на простым гандлі і інвестыцыях. Вось чаму ўсё больш прыкметны відавочны адыход ад лінейнай мадэлі "пакупнік - прадавец", што доўга пераважала ў гандлі з Еўропай. Гэты трэнд быў таксама пацверджаны па выніках снежаньскага візіту ў Нью-Дэлі прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна. Індыя робіць стратэгічны акцэнт на доўгатэрміновых сумесных распрацоўках і прамысловай вытворчасці з перадачай тэхналогій. Гэта ў поўнай меры адносіцца і да ваенна-тэхнічнага сектара. Трэба адзначыць, што індыйскія defence-tech стартапы фіксуюць рэкордны рост дзяржкантрактаў на фоне курсу на тэхналагічны суверэнітэт і лакалізацыю абароннай вытворчасці", - падкрэсліў Юрый Ярмалінскі.
Важнай сферай узаемадзеяння Індыі і ЕС, на думку аналітыка, з'яўляецца медыцына і фармацэўтыка. Яшчэ адна цікавая навела - стварэнне форуму кіраўнікоў кампаній. Гэта ініцыятыва прызначана ўключыць бізнес-лідараў у абмеркаванні на ўрадавым узроўні праблемных пытанняў гандлю і інвестыцый, ілюструе спробу ўзгадніць дзяржаўную стратэгію з магчымасцямі прыватнага сектара.
"Такім чынам, формула актывізацыі адносін Індыі і ЕС заснавана на супадзенні стратэгічных асцярог і эканамічных інтарэсаў. Для стварэння трывалай эканамічнай і палітычнай базы для выхаду на ўзровень стратэгічнага партнёрства неабходна кардынальна мяняць прывычны інерцыйны фокус да ўзаемадзеяння з Індыяй, што прадугледжвае, акрамя іншага, комплексны ўважлівы ўлік яе асцярог наконт суверэнітэту, успрымання пагроз, стратэгічных прыярытэтаў і надзённых унутраных патрэбнасцей. З прыведзенага аналізу відавочна - хуткіх, лінейных і ўніверсальных рэцэптаў нарошчвання дынамікі і аб'ёмаў узаемнага гандлю з Індыяй няма і не будзе, і гандлёвая здзелка Бруселя з Нью-Дэлі (асабліва яе таймінг) таго пацвярджэнне", - падкрэсліў Юрый Ярмалінскі.
Ён таксама звярнуў увагу на тое, што Індыю ў першую чаргу цікавяць таварна і фінансава ёмістыя рынкі збыту і інвестыцыі пад свае флагманскія праграмы развіцця. "Па колькасці насельніцтва Беларусь - гэта адзін сярэдні мегаполіс Індыі. Індыйскі рынак вельмі канкурэнтны і пратэкцыйны. Касцяк карпаратыўнага сектара складае прыватны бізнес, што не дазваляе разлічваць на істотную дапамогу ўлад у яго асваенні. Асноўнае пытанне - здольнасць беларускіх прадпрыемстваў-экспарцёраў кратна маштабаваць аб'ёмы вытворчасці прадукцыі, адаптаванай пад патрабавальныя запыты індыйскага спажыўца, якія кардынальна адрозніваюцца ад рэгіёна да рэгіёна. Прынцыпова важным пытаннем бачыцца і наша гатоўнасць рэальна фінансава ўкладвацца ў праекты лакалізацыі ў Індыі канкрэтных вытворчасцей пры выразным разуменні сваёй стратэгіі і звязаных з гэтым рызык", - рэзюмаваў эксперт.
БЕЛТА.-0-
Падпісвайцеся на нас у
